Ik mag graag graag een dagje naar het strand gaan of op vakantie naar de Middellandse zee. Heerlijk! Lekker bakken op het strand, een beetje zwemmen, wijntje drinken enzovoorts.  Ik heb daar echter een zorgelijke trend geconstateerd die ik niet helemaal begrijp. Een fashion-trend. Nou begrijp ik vaak weinig van mode en vraag ik mij vaak af waarom zoveel mensen iets kennelijk mooi vinden en het dan ook allemaal massaal gaan dragen. Ik denk hierbij natuurlijk aan die rare, rubberen slippers met gaatjes waarbij iedereen maat 48 lijkt te hebben en bijvoorbeeld Uggs laarzen. Oncharmant, onsexy, lomp, log en heel duur. Waarom ?

Aan de waterkant verschijnen tegenwoordig steeds meer mensen in ontzettend grote zwembroeken. Met name jongelui. Vond ik dat bij jongens al totaal niet aantrekkelijk staan, tegenwoordig lopen ook veel meiden erin en dan wordt het natuurlijk hoog tijd er iets van te zeggen. Dit kan echt niet, meiden !  We zitten in de zon om een lekker kleurtje te krijgen, ook je benen.  Met een short tot over je knieën worden je benen niet bruin.  Als je later een leuk jurkje of een echte korte broek aan hebt , ziet het er echt niet uit ! Spierwitte bovenbenen.

Bovendien vinden wij, mannen, het strand leuk vanwege het uitzicht, het natuurschoon en de omgeving en daar zijn jullie een belangrijk onderdeel in. Wij, mannen, zien jonge meiden graag in een leuke bikini. Denk er niets bijzonders bij, maar wij zien nou eenmaal liever jonge meiden in bikini’s dan bejaarden in hun beste pak. Daar kunnen we niets aan doen. Willen we ook niet.

Het concept van het strand is dat we zo min mogelijk huid bedekken om zo mooi mogelijk bruin te worden. Hoe minder hoe beter dus. Later als jullie oud, dik en misschien zelfs lelijk zijn dan mag je een grote short aan. Voor mijn part een mega-jurk. Maar als je nog mooi en jong ben dus niet. Veel strandplezier deze zomer !

Oud nieuws natuurlijk, want het is al weer een week geleden. Inmiddels is het WK bezig en heeft een teleurgestelde huurder zijn hele flat opgeblazen. Maar al heel de week zit mij iets dwars over de verkiezingen.  De uitslag laat me eigenlijk koud. Al die schreeuwlelijkerds in al die debatten die van alles tegen elkaar riepen, zitten nu om de tafel om samen één plan te maken.  Dus wat er ook beloofd is, het gebeurt niet. Waar ik al nachten van wakker lig, is de presentatie van de verkiezingen.

In deze high-tech tijd hebben ze wat nieuws bij de omroep. Een hele grote touch-screen. Leuk zou je zeggen, maar het irriteerde mij een beetje. De presentator staat voor een scherm een soort dansje op te voeren. Hij tikt tegen een woord en : hopla, er verschijnt een staaf in beeld. Zoveel stemmers. Na al de staafjes tevoorschijn te hebben getoverd komt er een grote armzwaai en hopla, een nieuw scherm.  Af en toe werkt het niet helemaal, dan gebeurt er iets anders en breekt er een lichte paniek uit.  Als je er op gaat letten wordt het steeds grappiger of steeds irritanter.

Nou weet ik toevallig een beetje hoeveel mensen er aan het werk zijn om zo’n uitzending te maken. Dat loopt tegen de honderd. Een presentator heeft een auto-cue waar zijn tekst op staat, een oortje zodat de regisseur nog wat kan influisteren, er staan mensen aan de kant om in te springen als dat nodig is en er zit een leger techneuten om alles mooi in beeld te krijgen. Waarom moet zo’n presentator dan zelf dat scherm bedienen ?  Er is zelfs iemand die zijn glaasje water inschenkt, maar er is kennelijk niemand te vinden die voor die man (in dit geval)  de powerpoint kan bedienen ? Staat die man daar heel de avond in z’n goeie pak als een  spastische barbie voor dat scherm te springen !

Ik denk dat die techneuten wel hebben gezeurd bij de omroepbaas: Laat ons nou dat scherm bedienen, dan staat die presentator niet voor joker met z’n houterige dansje. Maar die baas wilde daar niets van weten. We hebben niet voor niets van al dat belastinggeld zo’n duur scherm gekocht, dat moet en zal in beeld.  En het toppunt van techniek: als je op de juiste knopjes druk, dan kan je met je vinger op het beeld schrijven, in elke kleur die je wilt. Hokus-spokus, niet te geloven !

Nog even en ze hebben daar gewoon een magische houten plaat met zwarte verf en kan de presentator met een bijna onzichtbaar krijtje in de hand opschrijven wat hij wilt. En met een magic, high-tech doek veegt hij het dan ook in één beweging allemaal weg. Leve de vooruitgang.

Tijdens de wedstrijd Nederland-Denemarken zijn 36 dames gearresteerd en per ommegaande uit het stadion verwijderd omdat ze een oranje jurkje van bavaria droegen.  Volkomen terecht natuurlijk ! Budweiser sponsort het WK dus een ander biertje komt er niet in.

Best leuke jurkjes trouwens, van Bavaria. Sexy, maar toch ook weer netjes. En wat mij opviel, of beter wat mij niet opviel was Bavaria. Misschien dat het er ergens heel klein opstaat,maar op de persfoto’s van de dames in het stadion zag ik de naam Bavaria niet voorbijkomen.  Gewoon erg oranje, meer niet. Ze dronken ook geen Bavaria, die meisjes. Dat mag niet van de FIFA. De FIFA organiseert het WK en die bepalen dus wat je mag drinken. En wat je mag dragen.  Over 4 jaar wil Jan Smit ook sponsor worden van de FIFA. Dan moet iedereen die een kaartje koopt in een strakke short van Jan Smit het stadion in. Alle andere merken worden gearresteerd, over strings wordt nog getwijfeld. Een kleine bekeuring misschien, maar ze mogen wel  blijven.

Adidas is ook sponsor. Iedereen die op NIKE’s  Soccer City betreedt loopt risico. Sport verbroedert , maar wel graag op dezelfde schoenen allemaal.

Even dacht ik nog dat zo’n WK een leuke opsteker zou zijn voor Zuid Afrika en dan natuurlijk vooral de mensen die het ook echt nodig hebben. In allerlei townships zijn ze al jaren aan het knutselen om leuke WK souvenirs te kunnen verkopen.  Dat feest ging dus ook niet door. De FIFA heeft speciale agenten die undercover rondlopen en iedereen die iets verkoopt wat niet door de FIFA is goedgekeurd wordt opgepakt en gaat de bak in. Alleen de sponsors van de FIFA mogen hier centjes verdienen.  Mc Donalds, Coca Cola, Adidas, Budweiser natuurlijk en meer van dat soort bedrijven.  Dat hele circus is een paar weken geleden neersgestreken, hebben de hele lokale bevolking weggejaagd en verkopen nu hun spulletjes. De VOC mentaliteit all-over-again. Jammer voor die arme donders daar, maar er is toch echt niets lekkerder dan  na uren in een vliegtuig te hebben gezeten dezelfde smakeloze hamburger te kunnen happen, precies zoals je hem thuis ook krijgt.   Eén troost voor alle township bewoners:  het duurt maar een paar weken en dan is al dat gespuis weer weg.  Misschien dat er in de rotzooi die achterblijft nog wat bruikbaars zit.

Laatst had ik een beetje buikpijn en moest ik nodig naar de wc.  Na de eerste persing keek ik angstvallig in de pot en ja hoor: een parmantig oranje vlaggetje boven op de top !  Hadden ze leuk verstopt in de oranje worstenbroodjes.

Voetbal is een leuk spelletje en als het WK wordt gehouden dan staan we als land eendrachtig achter onze jongens. Zo hoort dat en dat is ook nog wel leuk. Nou was ik al geen bijzonder grote fan van voetbal en ik hoop al jaren dat mijn zoons er ook niet van houden. Papa staat liever niet iedere zaterdagochtend langs de lijn van een of ander veld te schreeuwen tegen de F’jes. Maar de laatste weken is mijn gematigd enthousiasme omgeslagen  in regelrechte afkeer. Ik kan geen TV aanzetten of er zit wel een expert zijn beschouwingen  te verkondigen. Alle grote voetbalmomenten zijn uit de archieven getrokken en zelfs de irritante reclameblokken overtreffen zichzelf met een overvloed aan oranje onzin en prullaria. De crisis lijkt ver weg. Via de post ontving ik een oranje ‘auto-bikini’ . Hulde aan de man of vrouw die dat bedacht heeft. Als hij of zij zijn bikini had gepresenteerd bij ‘Het beste idee van Nederland’  zou hij met stip op 1 zijn gekomen op de lijst van meest debiele en zinloze artikelen. Het blijken hoesjes te zijn die je om je spiegels kan knopen. Fantastisch ! Goeie naam ook. Als u het niet erg vindt rijd ik topless rond !

Gelukkig wonen wij in een multiculturele straat waar het altijd gezellig is,maar verderop wonen vooral veel echte Hollanders. Die hebben het nu ook gezellig. Ze hebben namelijk hun huizen ingepakt in oranje zeilen en talloze oranje vlaggetjes over de straat gespannen. Midden op straat wordt tijdens de wedstrijden een scherm neergezet en dan kijken we met z’n allen en dat is leuk. En we drinken er natuurlijk heel veel bier bij. Dan wordt het nog veel leuker. 

Maar goed,iedereen zijn hobby.  De ergernis zit hem bij mij vooral in de commercie. Iedere winkel waar ik kom straalt het oranje me tegemoet. Ik eet oranje vla, oranje koekjes, ik drink oranje limonade, mijn kinderen vechten om handjes, bonkies, stickers en weet ik niet wat en dat allemaal omdat er gevoetbald wordt.  Ik rook, bepaald niet sportief, en zelfs mijn pakje shag is verdikkeme oranje.  Nog even en er komt oranje rook van mijn sigaret. Ik hou daar niet van.  Het wordt mij allemaal een beetje teveel en daar wordt ik nerveus van. Als ik mijn haar was kijk ik naderhand angstig in de spiegel: is mijn haar nu oranje?  En als ik door de stad loop ben ik beducht op oranje leeuwen die te voorschijn springen en met mij op de foto willen. Opzouten allemaal !

Op aanraden van mijn psycholoog deed ik vandaag een beroepskeuzetest en een IQ test. Mijn IQ schijnt 133 te zijn en na een uitgebreide evaluatie van mijn talenten en kwaliteiten zou ik het meest succesvol te kunnen worden als copywriter of circusartiest. Het kost een paar honderd euro maar dan weet je wel waar je aan toe bent...  Hoewel ik mijzelf best in een legging aan een trapeze zie slingeren leek het praktischer om mij aan het schrijven te wijden en aldus deze blog.  Ik weet eigenlijk niet of ik veel te melden heb, maar zodra ik iets bedenk ga ik het hier posten.  Voorlopig ga ik even trots nagenieten van mijn nieuwe IQ. Sinds vandaag weet ik dat ik bij de slimmerikken behoor. Stel je voor dat ik dat al de voorgaande jaren al had geweten ! Wat had ik niet kunnen bereiken in mijn leven ?   Tot de volgende keer.